Nieuws‎ > ‎2009‎ > ‎

2009-08-06 - God schept de dag, ik de goeie ijskreem - Moorsleedse ijsverkoper ontpopt zich tot een bekend gezicht op de koers

Van arbeider in een kasfabriek tot een BV. Het zou een filmscenario kunnen zijn, maar het is het levensverhaal van de sympathieke strohoed met het ijskarretje, Gerry Samyn. Inmiddels is hij een bekend gezicht op tal van sportevenementen.

Moorslede - Het Leven van Gerry Samyn nam op 5 jaar tijd een bocht van 180 graden. Van anonieme arbeider in de kaasfabriek tot BV en dit allemaal door met een authentiek ijskarretje de boer op te gaan. De omwenteling in zijn bestaan begon door puur toeval. Op een dag zag hij in een hangar van Belgomilk waar hij werkte, een prachtige oldtimer staan. Er rinkelde een belletje en Gerry trok naar de directie met een voorstel.

'Laat ons met die wagen publicitair naar buiten komen, meerijden in wielerwedstrijden. Het zou prachtige reklame zijn voor het bedrijf. En in ruil geven we de organisatoren wat van onze producten', luidde zijn pleidooi.
De directie was niet echt wild van het voorstel, maar zijn overtuigingskracht deed het hem. De 'kaasmobiel' sloeg in als een bom en op heel korte tijd was Gerry van de kaas een begrip in wielerland. 'Het success bleef inderdaad niet uit, om niet te zeggen dat het eigenlijk heel snel ging. En van het een kwam het ander.'
Gerry had duidelijk kaas gegeten van commerçe en besloot het dan maar zelf te proberen. Hij nam ontslag bij de kaasfabriek, intussen Milcobel, maar maakte met hen een deal om verder met hun producten te werken. Het begin van een merkwaardig verhaal. 

'Tja, ik kon een recept uit 1913 op de kop tikken voor het maken van vanille- en chocoladeijs. Het authentieke ijskarretje nam ik erbij over en dat betekende weer een nieuwe stap in mijn carrière. De oldtimer verdween en het ijskarretje kwam in de plaats. Van koers naar koers, zo groeide dat. God schept de dag, ik de goeie ijskreem.'
Inmiddels is Gerry Samyn - of beter GEKA KAAS - een bekende naam in de sportwereld. Is het niet met ijs, dan wel met de kaas- en Breughelbuffetten, Geka vind je overal en vooral op wielerwedstrijden. 'Dat is nog altijd mijn grote liefde. Ik heb zelf ooit nog een aantal jaren gekoerst bij de cyclosportieven, maar daarmee is ook alles gezegd over mijn sportcarrière (lacht), zegt de man met het onafscheidelijke strohoedje. 'Dat is mijn handelsmerk geworden intussen. Heb ik nog te danken aan sportreporter Kal Vannieuwkerke in de Eneco Tour.'

Naast de duizenden anonieme wielerliefhebbers is ook half bekend Vlaanderen aan zijn karretje gepasseerd. 'Dankzij VTM werd ik gevraagd voor de Planckaerts, de Pfaffs en noem maar op.' Maar één ontmoeting zorgde toch voor kippenvel. 'Absoluut. Toen ik op het WK in Hooglede het buffer mocht verzorgen voor onze koning. Dat zal voor altijd in mijn geheugen gegrift staan.'